پژوهش حاضر با هدف، ارائه مدل ساختاری خوردن هیجانی در افراد مبتلا به چاقی بر اساس خودتنظیمی با نقش میانجی پردازش هیجانی انجام گرفت. روش پژوهش مقطعی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه افراد مبتلا به چاقی شهر تهران در سال 1397 بودند، که از میان آن ها، تعداد 378 نفر با روش نمونه گیری مرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش عبارت بودند از: خوردن هیجانی داچ (1986)، خودتنظیمی کری و همکاران (2004) و پرسشنامه پردازش هیجانی باکر و همکاران (2010). به منظور پاسخگویی به فرضیه های پژوهش از مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد که بین خودتنظیمی با خوردن هیجانی اثر مستقیم و منفی وجود دارد. بین خودتنظیمی با پردازش هیجانی اثر غیرمستقیم و مثبت وجود دارد و بین پردازش هیجانی با خوردن هیجانی اثر غیرمستقیم و منفی وجود دارد. بنابراین از نتایج می توان چنین استنباط کرد که خودتنظیمی بر خوردن هیجانی با نقش میانجی پردازش هیجانی در افراد مبتلا به چاقی تاثیر دارد. لذا توجه به متغیرهای مذکور در پیشگیری و طراحی درمان های مناسب تر به پژوهشگران و درمانگران یاری می رساند.

مقدمه: بهزیستی ادراک شده (فاعلی) با دربرداشتن مولفه های هیجانی و شناختی، یکی از مهم ترین عوامل م رتبط با سلامت روانی و جسمی قلمداد می شود. این پژوهش درصدد بررسی مقایسه ای مضمون کفایت هیجانی در دو گروه دختران نوجوان ایرانی با ادراک بیشتر و کمتر بهزیستی بود.روش: با استفاده از نمونه گیری موارد شدید و در نظر داشتن حداکثر تنوع شرایط، داده ها از طریق سه روش مصاحبه های عمیق (10 نفر)، تکمیل جملات ناتمام (37 نفر) و نوشتار روایتی (32 نفر) گرداوری شد و بر اساس تحلیل مضمونی براون و کلارک، تحلیل محتوا انجام شد.یافته ها: یافته ها پنج مضمون کلی را نشان داد که یکی از آن ها مضمون کفایت هیجانی بود. کفایت هیجانی متشکل از هفت طبقه شناخت هیجانی، مدیریت هیجان های خود، مدیریت هیجانی در روابط متقابل، توجه به هیجان های دیگران و همدلی، ابراز هیجان ها، میزان امید در باور و عملکرد و تعادل در شور و هیجان برای مضمون کفایت هیجانی بود.نتیجه گیری: این طبقه ها با توجه به مبانی فرهنگی و نظری مورد بحث قرار گرفته است.

مقدمه: بهزیستی روانشناختی به عنوان یکی از مولفه های روانشناسی مثبت با متغیرهای متعدد فردی و خانوادگی در حوزه روانشناسی از جمله تمایز یافتگی، ناگویی هیجانی و قدرت من در ارتباط است. هدف: پژوهش حاضر با هدف پیش بینی بهزیستی روانشناختی براساس تمایز یافتگی، ناگویی هیجانی و قدرت من در بین دانشجویان دانشگاه آزاد قم انجام گرفت. روش: پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد قم در سال تحصیلی 96-1395 بودند، که نمونه ای شامل 350 نفر (195 نفر مرد و 155 نفر زن) به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تمایز یافتگی، پرسشنامه ناگویی هیجانی، 4 عامل از پرسشنامه 16 عاملی شخصیت کتل و پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف بود. برای بررسی و تحلیل داده ها از نرم افزار آماری SPSS نسخه 26 و آزمون های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیری استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل داده ها نشان داد که تمایز یافتگی، ناگویی هیجانی و قدرت من به صورت معناداری قادر به پیش بینی 25/38 درصد از تغییرات بهزیستی روانشناختی بودند (0/001>P). همچنین بین بهزیستی روانشناختی با تمایزیافتگی و قدرت من رابطه مثبت و با ناگویی هیجانی رابطه معکوس داشت (0/01>P). نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش، نقش تمایز یافتگی، ناگویی هیجانی و قدرت من در پیش بینی بهزیستی روانشناختی شایان توجه بود؛ بنابراین می توان بیان کرد سطح تمایزیافتگی و قدرت من بالاتر و ناگویی هیجانی کمتر در بهزیستی روانشناختی دانشجویان نقش دارند و از طریق شناسایی و بهبود این متغیرها در دانشجویان می توان انتظار داشت که بهزیستی روانشناختی آن ها ارتقا پیدا کند.

در دوران سالمندی بهزیستی روان شناختی کاهش می یابد و این کاهش ممکن است خطر ابتلا به بیماری ها را تحت تاثیر قرار دهد. ازاین رو لازم است که بهزیستی روانشناختی سالمندان موردتوجه قرار گیرد و عوامل مرتبط با آن شناسایی شود؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش خودشفقتی و ناگویی هیجانی در بهزیستی روان شناختی سالمندان انجام شد. روش مطالعه حاضر توصیفی-همبستگی بود. از جامعه آماری که شامل تمامی سالمندان در تابستان 1399 در خانه های سالمندان شهر قزوین بودند، بر اساس جدول کرجسی و مورگان 92 نفر با استفاده از نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسش نامه های خودشفقتی نف (2003)، ناگویی هیجانی بگبی و همکاران (1994) و فرم کوتاه مقیاس بهزیستی روان شناختی ریف (1989) پاسخ دادند. برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون خطی چندگانه به شیوه همزمان با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 در سطح معنی داری 05/0 استفاده شد. نتایج نشان داد که رابطه مستقیم و معنی داری بین خودشفقتی (8/0=r) و مولفه های آن با بهزیستی روان شناختی وجود داشت (01/0>P)، بین ناگویی هیجانی (777/0-=r) و مولفه های آن با بهزیستی روان شناختی ارتباط معکوس و معنی داری وجود داشت (01/0>P). همچنین ناگویی هیجانی و خودشفقتی، 3/75 درصد از واریانس بهزیستی روان شناختی را تبیین نمودند. بنابراین پیشنهاد می شود مشاوران و روان شناسان حیطه سالمند با بکارگیری تدابیری جهت ارتقای خودشفقتی و کاهش ناگویی هیجانی در سالمندان بهزیستی روان شناختی آنان را ارتقا دهند.

نمونـه ای از 108 زن و 97 مـرد (میانگین سنـی: 27 سال، انحـراف استانـدارد: 5 سال) دانشجو که با روش نمونه بـرداری تصادفی چنـد مرحله ای انتخاب شدند و به پرسشنامه های سبکهای شوخ طبعی (مارتین و دیگران، 2003)، مقیاس هوش هیجانی (شات و دیگران، 1998)، مقیاس رضایتمندی از زندگی (دینر و دیگران، 1985) و مقیاس عاطفه مثبت و منـفی (مروزک و کولارز، 1998) پاسخ دادند. نتایج همبستگی و تحلیل واریـانس چند متغیری نشان دادند که سبکهای شوخ طبعی پیوندجویانه و خودارزنده سازانه با رضایتمندی از زندگی، عاطفه مثبت و هـوش هیجانی رابطـه مثبـت معنـادار و بـا عاطفه منفی رابطه منـفی معنادار دارند. سبکهای شوخ طبعی پرخاشگرایانه و خود تحقیرگرایانه با رضایتمندی از زندگی، عاطفه مثبت و هوش هیجانی رابطه منفی معنادار و با عاطفه منفی رابطه مثبت معنادار دارند. همچنین مردان در مقایسه با زنان بیشتر از سبکهای شوخ طبعی سازش نایافته (پرخاشگرایانه و خودتحقیرگرایانه) استفاده کردند. یافته ها بـر نقش موثر سبکهای شوخ طبعی سازش یافته (پیوندجویانه و خودارزنده سازانه) بر هوش هیجانی و بهزیستی فاعلی تاکید داشتند.

زمینه و هدف: داغدیدگی از مشکلاتی است که برای هر فردی مدت کوتاهی پس از مرگ عزیز رخ می دهد؛ اما گروهی از افراد مهارت ها و توانایی های لازم را برای حل مشکل سوگ ندارند. هدف این پژوهش بررسی اثربخشی درمان شناختی-هیجانی-معنوی بر بهزیستی روان شناختی زنان سوگوار بود. روش بررسی: روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح تحقیق پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری دوماهه با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی زنان سوگواری تشکیل دادند که حداقل دوازده ماه از سوگشان گذشته بود و هنوز نشانگان سوگ را داشتند و به مرکز مشاوره شهر بابل در سال 1398 مراجعه کردند. از جامعه آماری تعداد سی نفر به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه پانزده نفره (آزمایش و گواه) قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس بهزیستی روان شناختی (ریف، 1989) استفاده شد. صرفا برای گروه آزمایش، درمان شناختی-هیجانی-معنوی به صورت گروهی در ده جلسه نوددقیقه ای و هفته ای یک بار براساس بسته آموزشی رجایی (2010) انجام شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر، آزمون تعقیبی بونفرونی و آزمون تحلیل واریانس در نرم افزار SPSS نسخه 24 صورت گرفت. سطح معناداری برای آزمون ها 0٫, 05 در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج نشان داد، تحلیل واریانس متغیر بهزیستی روان شناختی برای اثر زمان (0٫, 001>p)، اثر گروه (0٫, 002=p) و اثر متقابل زمان و گروه (0٫, 001>p) معنادار بود. اندازه اثر مداخله برای بهزیستی روان شناختی 0٫, 28 به دست آمد. همچنین در نمرات متغیر بهزیستی روان شناختی بین مراحل پیش آزمون و پس آزمون و بین مراحل پیش آزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود داشت (0٫, 001>p)؛ اما تفاوت معناداری بین دو مرحله پس آزمون و پیگیری مشاهده نشد (0٫, 137=p) که نشان داد مداخله درمانی در طول زمان ماندگار بوده است. نتیجه گیری: باتوجه به یافته های پژوهش نتیجه گرفته می شود که رویکرد شناختی-هیجانی-معنوی بر افزایش میزان بهزیستی روان شناختی زنان سوگوار اثربخش است.

در این پژوهش رابطه بین نارسایی هیجانی با اضطراب، افسردگی، درماندگی و بهزیستی روانشناختی در یک نمونه دانشجویی مورد بررسی قرار گرفت. هدف اصلی پژوهش حاضر مطالعه نوع رابطه نارسایی هیجانی و مولفه های آن شامل دشواری در شناسایی احساسات، دشواری در توصیف احساسات و تفکر عینی با بهزیستی روانشناختی، درماندگی روانشناختی، اضطراب و افسردگی بود. سیصد و شش دانشجو (136 پسر و 170 دختر) از رشته های مختلف دانشگاه تهران در این پژوهش شرکت کردند. از آزمودنی ها خواسته شد نسخه فارسی "مقیاس نارسایی هیجانی تورنتو- FTAS-20"، "مقیاس سلامت روانی MHI-" و "مقیاس اضطراب بک BAI-" و مقیاس افسردگی بک BDI-" را تکمیل کنند. برای تحلیل داده های پژوهش از شاخص ها و روش های آماری شامل فراوانی، درصد، میانگین، انحراف معیار، آزمون تحلیل واریانس چند متغیره، ضرایب همبستگی و تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین نارسایی هیجانی و مولفه های آن با بهزیستی روانشناختی رابطه منفی معنادار و با درماندگی روانشناختی، اضطراب و افسردگی رابطه مثبت معنادار وجود دارد. بر اساس یافته های این پژوهش، نارسایی هیجانی و زیرمقیاس دشواری در شناسایی احساسات می توانند تغییرات مربوط به بهزیستی روانشناختی، درماندگی روانشناختی، اضطراب و افسردگی را پیش بینی کنند. زیر مقیاس تفکر عینی فقط توانست تغییرات مربوط به اضطراب را به صورت معنادار پیش بینی نماید. بر اساس یافته های پژوهش حاضر می توان نتیجه گرفت که نارسایی هیجانی با شاخص های آسیب پذیری روانشناختی و بهزیستی روانشناختی همبستگی دارد. نتایج و پیامدهای پژوهش در این مقاله تشریح و تبیین خواهند شد.